A mafia nos anos 20

 

A mafia nos anos 20

Os comenzos da mafia

O decenio entre 1920 ata 1929, foi importante para as rúas estadounidenses grazas as organizacións clandestinas de criminais, máis coñecidas como as mafias.

Esta época foi inaugurada pola bala que que matou a Big Jim Colosimo (Giacomo Colosimo, gánster  italoestadounidense, xefe da mafia de Chicago e autor dun imperio

criminal apoiado na prostitución, o xogo e o chantaxe), o 11 de maio de 1920; e a finalizou a

masacre de San Valentín (organizada por Al Capone contra cinco membros da banda de

“North Side Gang” máis o doutor Reinhardt H. Schwimmer), a cal foi en Chicago en 1929,

o mesmo día da festividades. 

¿Por que mataron a Jim Colosimo? Cando impúxose a Ley seca seca en 1920, Johnny Torrio

presionou para que a banda entrara no negocio do contrabando, pero Colosimo negouse. En

maio de 1920, Colosimo foise da ciudade para casarse coa sua segunda esposa, Dale Winter

(abandonou a sua primeira muller, a cal era a tía de Torrio).

Despois de que Colosimo regresara a Chicago unha semana despois, Torrio chamouno e lle

informou sobre o cargamento que chegaría ao seu café. Cando Colosimo chegou ao

seu establecemento para esperar a entrega, foi asasinado. A primeira sospeitosa do asasinato foi a

súa nova esposa, Dale, pero naide foi arrestado polo crimen. Creese moito que Torio ordenou a

morte de Colosimo para que a banda poidese entrar no lucrativo negocio do contrabando.  Torrio

habría traído a un amigo de Nova York, Frankie Yale, para matar a Colosimo. Al Capone tamén foi

sospeitoso de asesinar a Colosimo. 

¿Por que sucedeu a masacre de San Valentín? Nese momento, as grandes casas que controaban os negocios ilegais en Chicago, eran John Torrio e Dion O’Banion. O’Banion cometeu un agravio contra Torrio ao estafarlle na venta dun inmoble, facendo que o primeiro fose asasinado para compensar dita ofensa. Como sucesor do fallecido, alcanzou o poder Bugs Moran e, ao irse Torrio da cidade, Capone recibiu tamén o mandato da banda. 

Na maña de San Valentín, os homes de Moran chegaron a un almacén para recoller uncargamento de alcohol e alí se viron sorprendidos por unha patrulla de policías seguida dun coche non autorizado (os cales, en realidade, eran os comprinches de parte de Capone disfrazados de gardas). Isto provocou desconfianza nos mafioso, xa que habían pagado a cuota a os axentes días antes, polo tanto tiñan carta branca para operar, e seo comentaron a os policías, pero estes golpeáronlles e lles ordenaron poñerse contra a parede. Moran, que chegaba tarde, veu á policía decidiu esconderse na cafetería cercana para evitar problemas. Pouco despois, os tres mafiosos vestidos de policías e os acompañantes arrojaron unha ráfaga de plomo que terminou coa vida dos homes de Moran, perpetrando así a chamada de Matanza de San Valentín.

¿Por que empezaron estas reunións clandestinas de criminais?

En enero de 1920 entrou en vigor a lei seca, que prohibía a fabricación, o transporte e a venta de bebidas alcohólicas por todo o país. 

As consecuencias non foron un descenso do consumo de alcohol como querian, senon que desarrollouse  un comercio ilegal de licor, e apareceron un gran número de bares clandestinos (chamados “speakeasies”) máis coñecidos como “ fala floxito” para o seu consumo ilegal de alcohol. 

Esta lei estivo vista só 14 anos, pero nese tempo surxiron potentes mafias que se fixeron co monopolio. Gangsters como Al Capone, Dion O’Bannion o George Bugs Moran fixéronse moi famosos. As bandas loitaban entre elas para facerse co máximo mercado do contrabando mentres que se dedicaban a sobornar policías e políticos.

¿Quenes foron Al Capone, Dean O’Banion e George Bugs Moran?

Alphonse Gabriel Capone (Brooklyn, 17 de xaneiro de 1899-Miami Beach, Florida, 25 de xaneiro de 1947), coñecido como Al Capone, Al Scarface Capone (apodo que recibiu debido as cicatrices que tiña no lado esquerdo da cara, provocada por navaxazos), ou simplemente Scarface, foi un gánster estadounidense. Suas décadas de actividade criminal foron en 1920 y 1930. Alcanzou notoriedade durante a era da Ley seca como o cofundador e o xefe del Outfit de Chicago. 

Capone (fillo de inmigrantes italianos) comenzou a delinquir en Brooklyn. Uneuse á banda Five Points Gang cando era un adolescente e convirteuse porteiro dos locales (como burdeis) do crimen organizado. A idade de só 20 anos mudouse a Chicago, onde comenzou a ser o guardaespaldas e home de confianza de Johnny Torrio. O punto que marcou a caída de Torrio e a subida de Capone, foi un conflicto coa banda North Side Gang. Torrio retirouse despois de que os pistoleiros de North Side case o mataran e entregoulle o control a Capone (1925).  Capone amplio o negocio do contrabando por medios cada vez máis violentos, pero a súa relación con a lei non era problemática debido as relacións con o alcalde William Hale Thompson e a policía de Chicago. Capone fixo varias organizacións benéficas e moitos o veían como o “Robin Hood moderno”. Mais, a súa imaxe perxudicouse debido a matanza de San Valentín. Esta danou a imaxe pública de Capone e de Chicago, polo que levou a ciudadás influintes a demandar a acción do goberno e a os xornais a chamar a Al Capone “Enimigo público 1”.

  

Charles Dean O'Banion, foi un mafioso estadounidense e foi o principal rival de Johnny Torrio e de  Al Capone durante as brutales  guerras de contrabando en Chicago no 1920. Dirixiu a North Side Gang ata 1924, cando foi asasinado a tiros supostamente por Frankie Yale, John Scalise et Albert Anselmi. Cando era xoven, deuse a coñecer cantando no coro da iglesia, mais, nin a música nin a relixión chámaronlle tanto a atención a O’Banion como o fixo a vida callexeira de Bilgubbin. Os seus amigos e máis él (entre os cales “Bugs” Moran) uníronse a Market Street Gang, a cal se especailizaba en hurtos e en rubos para o mercado negro de Chicago. Despois dun tempo, os rapaces convertíronse en “sluggers” (matones contratados por un xornal para golpear a propietarios de tendas que non o vendían). A través de Moses Annenberg (xefe do xornal Chicago Examiner) á pandilla conoceu ao ladrón de caixas fortes Charles “The Ox” Reiser, quen lles ensiou o seu oficio. O’Banion traballaba como camareiro en McGovern’s Liberty Inn, onde cada noite actuaba cantando, para así distraer a os clientes para que os seus amigos lles roubaran os petos no gardaroupas. Tamén drogou as bebidas de os seus clientes (se coñecía como “darlles un Mickey Finn”) e cando estes abandoaban o club estando borracohos, O’Banion e os seus amigos, roubábanlles. 

George Clarence “Bugs” Moran ( agosto 21 de 1893, ata o 25 de febreiro de 1957), foi un gánster estadounidense, concretamente de Chicago. El foi encarcelado tres veces antes de cumplir os 21 anos. Sete membros da sua banda foron disparados e asasinados na masacre de San Valentín (o 14 de febreiro de 1929), supostamente pola orde do seu rival Al Capone. Cando tiña 18 anos, uníuse a unha pandilla local e alí comenzou a sía vida criminal, máis a etapa máis importante desta foi en 192, cando impuxeron a Lei Seca. Esta lei, deu lugar ao contrabano e del saliron varias bandas, entre elas a de Moran, que se fizxo coñecida como North Side Gang (na que tamén era partícipe dela O’Banion). Con a banda dirixida por Al Capone, o seu principal rival, loitou na que se conoce como “A batalla pirata do Marne”.

O fin de Al Capone.

Despois de varios anos de persecución policial infructuosa, foi detido por evasión de impostos e condeado a 11 anos de prisión. Ingresou no cárcere de Atlanta pero como seguía supervisando os seus negocios dende a prisión, trasladáronno a Alcatraz. O 25 de xaneiro de 1997 morreu dun paro cardiaco.

Celda de Al Capone, Alcatraz.

Alejandra Romero Díaz e Tais Varela López,

4º ESO A.